Verliefdheid

Ik kan het me als de dag van gisteren herinneren. Ik was 17. Mijn moeder 53 en ze was verliefd. Mijn hemel, wat heb ik mij geschaamd. Niet dat ik het haar niet gunde, hoor. In tegendeel, ik was blij dat zij weer liefde vond. Het is tenslotte een buitengewoon aantrekkelijke staat van zijn: 'in liefde'. Mensen worden er doorgaans milder van, meer vergevingsgezind en ruimhartiger. Het is iets dat ik al mijn naasten gun. Sterker nog, het is iets dat ik iedereen gun; een beetje meer ruimhartigheid en vergevingsgezindheid zou de wereld goed doen.

Dat was het dus niet. Toch schaamde ik mij en vond ik dat mijn moeder zich niet gedroeg zoals een dame van 53 betaamde. Ze stelde zich - in mijn ogen - ontzettend aan. Ze gedroeg zich als een 13-jarige, vond ik. Gedrag onwaardig aan een vrouw zoals zij. En met de arrogantie van een adolescent stelde ik vast dat ik volwassener was dan zij.

Inmiddels ben ik 39 en verliefd. En er is niet veel veranderd. Ook ik bleek onmiddellijk het gedrag van 13-jarige te gaan vertonen. Nou ja, 13-jarige? Eerlijk gezegd kan ik mijn eigen staat van zijn beter omschrijven als 'compleet ontoerekeningsvatbaar'. Onrustig, alles uit m'n handen laten vallen, verdwalen en ook de figuurlijke weg behoorlijk kwijt zijn. Om maar een paar - van de minst schadelijke - symptomen te noemen. Als single verlangde ik er regelmatig naar om weer eens ouderwets verliefd te zijn, maar ik moet toegeven dat ik het toch niet meer zo bejubel.

Wat gebeurt er met ons als we verliefd zijn? Heel veel zo blijkt. Verliefdheid is een soort psychose. Chemisch hormonaal gezien dan. De hormonale samenstelling in het bloed is praktisch hetzelfde wanneer je verliefd bent of een psychose hebt. Vraag ik mij af waarom er tegen verliefdheid geen medicijn is.

Judith Reinsma, oktober 2006
www.flirtcoach.info

Columns Tropical Dating!