De meest gevreesde zin

Nergens is zo veel over te doen als over die ene zin. Veel vragen in mijn coachpraktijk gaan over die zin. Het is de zin die tot wanhoop drijft. De zin met het hoogste stressgehalte. De zin die ons onzeker maakt en ons angstvallig doet afvragen of we de essentiële eigenschappen en kwaliteiten wel bezitten. De zin die ons van zelfbewuste, onafhankelijke mensen laat vervagen tot wiebelige wezens.

Want die ene zin moet spontaan zijn en sterk. De zin moet getuigen van creativiteit, humor, gevatheid en mannelijkheid (of vrouwelijkheid). Uit die ene zin moet onze interesse blijken, maar tegelijkertijd niets af doen aan ons chill, cool of dope zijn. Die ene zin mag dus niet kruiperig, slijmerig, onderdanig, behoeftig, bescheiden, nerdy of dom klinken. Die ene zin onderscheidt de helden van de losers en angsthazen. Die ene zin vraagt om meer risicomanagement dan menig clickfonds.

Je vraagt je af; waar beginnen we aan? Dat we überhaupt nog iemand aanspreken mag in de krant. Of is op z'n minst een eervolle vermelding waard. Maar, is het echt zo dramatisch als het lijkt? Is die zenuwslopende toestand nou echt nodig?

Natuurlijk vraagt het lef, dat zal ik niet ontkennen. Loesje zei het al: "Leven is het meervoud van lef!" Maar verder is de openingszin totaal overgewaardeerd. Waarom? Omdat taal nog geen 10% van de communicatie behelst en daarmee is die zin zo goed als irrelevant. De winst zit 'em in de rest: contact maken. Zorg dat je contact maakt voordat je overgaat tot actie. De beste strategie is om te kijken, de blik iets langer vast te houden, echt contact te maken, te glimlachen en dan 'hallo' te zeggen. Vervolgens wacht je even af. Meestal gebeurt er dan vanzelf iets. Soms niet. Dan weet jij genoeg.

Judith Reinsma, april 2006
www.judithreinsma.nl

Columns Tropical Dating!