Valentijnsdag

Niet iedereen vindt het wat. Er zijn mensen, met name vrouwen, die heel hard en stellig roepen: "Ik doe er niet aan mee!". Het rukt desalniettemin op. Vroeger was er niets tussen de kerstkransjes en de paaseieren, maar tegenwoordig kunnen we ons tegoed doen aan chocoladehartjes, spekhartjes, suikerhartjes, koekjes in de vorm van hartjes en wat dies meer zij. Er zijn eindeloze hoeveelheden lieve, rode, kinky, ondeugende, warme, zachte, pluche, hartvormige cadeautjes en hart-elijkheden om ons huis mee te versieren.

Commerciële manipulatie of niet, ik ben er blij mee. Niet dat ik mijn huis versier met al die zoete prullaria, net zo min als ik aan kerstklokken doe of aan paashazen. Ook zal ik geen kaarten versturen naar spannende mannen. En ik vrees dat anonieme liefdesverklaringen van stille aanbidders er niet inzitten dit jaar...

Nee, ik vind het gewoon een mooi idee om een dag aan de liefde op te dragen. Want liefde, daar gaat het om. Toch? Wat is er op tegen om daar een dag aan te wijden?

Bovendien, zo leuk is het niet deze sombere wintermaanden. Praktisch iedereen die ik spreek klaagt over vermoeidheid of fysieke en gemoedstoestandelijke malaise. De griepjes, verkoudheidjes en dipjes zijn niet van de lucht. Er blijkt zelfs onderzoek naar te zijn gedaan. Volgens een Britse onderzoeker is deze tijd de meest deprimerende tijd van het jaar. Wat wil je ook? De feestelijkheden zijn voorbij, de dagen blijven kort, de lente laat op zich wachten en de buitentemperatuur verlokt ons niet tot avonturen buitenshuis. En dat is de reden waarom we Valentijnsdag zo nodig hebben. Het is een warme, troostrijke dag op het dieptepunt van de winterdepressie.

Judith Reinsma, februari 2006
www.judithreinsma.nl

Columns Tropical Dating!