Single zijn met de feestdagen

Als ik de berichten in de verschillende (dag-)bladen mag geloven, hebben wij singles het zwaar gehad. En laten wij een periode achter ons die wij, op z'n zachts gezegd, niet gemakkelijk vinden. Een periode die we het liefst overslaan. Een periode die we bij voorkeur ontvluchten. Omdat we die periode zo enorm afschuwelijk vinden. Schrijven ze...

Daar waar stellen ouders en schoonouders bezoeken, mijden wij familie aangelegenheden als de spreekwoordelijke pest. Blijkbaar worden wij op de kerstdagen en rond de jaarwisseling als nooit te voren geconfronteerd met de leegte in ons leven. Kennelijk zoeken wij daarom liever de anonieme afstandelijkheid van grootse feesten dan dat we ons in het warme bad van een intiem samenzijn met de familie wagen.

Laten we -for argument sake- even aannemen dat het waar is wat de bladen schrijven; dat we ons inderdaad onttrekken aan de decemberfeestelijkheden in familiekring. Is het in dat geval de confrontatie met de leegte, die ons afhoudt van familiebezoek met de kerst? Zijn wij in december ineens en masse week in de benen geworden? Verandert in december het gewone dagelijkse alleen zijn, ineens in dramatische en ondragelijke eenzaamheid? Een eenzaamheid zo groot, dat wij die zelfs met onze naaste niet zouden kunnen delen? Een eenzaamheid zo gruwelijk dat we die uit de weg gaan door anonieme feesten te bezoeken, vakanties te boeken of andere vormen van vluchtgedrag te verzinnen? Of zou het zo kunnen zijn dat wij om andere redenen vluchtgedrag vertonen? Of zou het kunnen dat het zelfs helemaal geen vluchtgedrag is? Zouden er andere redenen kunnen zijn waarom wij ons aan de familiefestiviteiten onttrekken. Ik weet het niet. De hele periode is aan mij voorbij gegaan. Toeval of niet, ik was op cursus.

Hoe dan ook, een liefdevol 2006 toegewenst!

Judith Reinsma, januari 2006
www.judithreinsma.nl

Columns Tropical Dating!